Bijna een op de tien Belgen (9 procent) vreest zelf ooit dakloos te kunnen worden. Dat blijkt uit een bevraging van iVOX bij duizend Belgen in opdracht van Straatverplegers vzw. Verder gelooft de helft van de bevraagden dat het probleem wel degelijk opgelost kan worden.
Voor de bevraagde Belgen is dakloosheid geen abstract probleem. Bijna acht op de tien respondenten die in een stedelijke omgeving leven of werken, geeft aan regelmatig mensen te zien die op straat overleven.
De confrontatie met die realiteit roept vooral menselijke emoties op. De meerderheid van de respondenten spreekt over gevoelens van onmacht en verdriet wanneer ze mensen op straat zien. Slechts een kleine minderheid (9 procent) associeert dakloosheid in de eerste plaats met gevaar.
De Belg beschouwt dakloosheid vooral als het gevolg van financiële en sociale kwetsbaarheid, niet als een individuele keuze. Respondenten wijzen onder meer op financiële tegenslag, ziekte, echtscheiding en jobverlies als belangrijke risicofactoren.
Dat verklaart ook waarom 9 procent aangeeft zelf niet immuun te zijn voor het risico. "Het feit dat bijna een op de tien Belgen vreest ooit zelf dakloos te worden, toont hoe dun de grens soms kan zijn tussen stabiliteit en verlies van huisvesting", zegt Koen Van den Broeck, communicatieverantwoordelijke bij Straatverplegers vzw. "Dakloosheid is geen ver-van-mijn-bedshow. Het is een maatschappelijk probleem dat iedereen kan raken."
Ruim 48 procent van de bevraagden gelooft dat dakloosheid in België opgelost kan worden. Voor Straatverplegers is dat een belangrijk signaal: "er is maatschappelijk draagvlak om dakloosheid structureel aan te pakken".
Volgens Straatverplegers blijkt uit de bevraging dat burgers structurele oplossingen verwachten, "zoals een beleid dat inzet op huisvesting als fundament van herstel".
bron: belga
Delen via e-mail